Tijdens een opruimactie in huis kwam ik een fotoboek tegen uit 2006 van een reis naar China met het Helikon Symfonieorkest uit Eindhoven. We gaven prachtige concerten in Shanghai en andere miljoenensteden waarvan ik nog nooit had gehoord. Als één van de eerste violisten mocht ik meespelen in de achtste symfonie van Dvořák, Romeo en Julia van Tsjaikovsky, de Hongaarse Dansen van Brahms en nog veel meer. Het was een hele mooie ervaring waar ik nog steeds met veel plezier op terugkijk.
Op dit moment speel ik heel weinig op mijn viool. De tijd dat ik concerten gaf op dit niveau ligt alweer ver achter me. Toch herinner ik me vooral het plezier en de flow waarin ik kwam als de muziek echt tot leven kwam tijdens een concert.
Daar ging heel wat repetitietijd aan vooraf: iedere donderdagavond reed ik naar Eindhoven waar we wekenlang aan een stuk werkten. Om mee te mogen doen heb ik ook auditie gedaan: ik moest voorspelen om te laten zien dat mijn niveau goed genoeg was. Ik startte bij de tweede violen en na verloop van tijd mocht ik met de eerste violisten meespelen.
Op het moment dat ik bij het Heliconorkest begon, had ik al veel ervaring met het spelen in orkesten. Ik had ook al jarenlang les gehad bij verschillende docenten. Daar kreeg ik hele leuke stukken om te spelen, die technisch steeds uitdagender werden. Die technieken oefende ik tijdens het spelen van etudes, studiestukken. Deze waren niet altijd even leuk, maar wel heel belangrijk om de vaardigheid van het vioolspelen onder de knie te krijgen. Zie het maar als het fundament onder die prachtige stukken van Dvořák, Tsjaikovski en Brahms, waar ik zo van heb genoten.
Ik denk dat bij alles wat we als mens creëren, we gebruik maken van een fundament: de technische vaardigheden die we ons ooit eigen hebben gemaakt.
Als we bijvoorbeeld een tekst gaan schrijven, moeten we leesbaar kunnen schrijven of in staat zijn om te typen. Ook is het belangrijk om op een functioneel niveau te kunnen spellen, zodat we later de woorden nog terug kunnen lezen die we hebben opgeschreven. Als we willen genieten van de prachtige verhalen die anderen hebben bedacht en opgeschreven, moeten we voldoende technisch leesvaardig zijn om de woorden te kunnen ontsleutelen.
Bovenstaande technische schrijf-, lees- en spellingvaardigheden zijn een voorwaarde om te kunnen genieten van het lezen of schrijven van teksten.
Staal Spelling en de methodiek Zo Leer je Kinderen Lezen en Spellen besteden veel aandacht aan het aanleren en inoefenen van deze vaardigheden. Dat gebeurt door het inzetten van vaste routines: kernonderdelen die iedere dag terugkomen in de les. Ik hoor wel eens dat leerkrachten dit saai vinden en dat begrijp ik ook. Ik vond het ook niet altijd leuk om weer met etudes aan de slag te gaan. Tegelijkertijd zie ik in de klassen waar ik kom een hoge betrokkenheid van leerlingen. Ik denk dat dat komt omdat de kinderen zich steeds competenter voelen.
Ik houd daarbij ook altijd in het achterhoofd waar het volgens mij om gaat: kinderen voldoende vaardig maken, zodat ze in staat zijn om hun gedachten schriftelijk met anderen te delen en kennis te kunnen nemen van de geschreven boodschappen van anderen. Daar kunnen leerkrachten helemaal ‘losgaan’ in het aanbieden van rijke teksten en opdrachten in verschillende genres om te lezen en te schrijven.